Lekcja 12 - EWANGELIA ŁASKI I SĄDU


Wstęp:

"I rzekł im: Idąc na cały świat, głoście Ewangelię wszystkiemu stworzeniu. Kto uwierzy i ochrzczony zostanie, będzie zbawiony, ale kto nie uwierzy, będzie potępiony" (Mk 16,15.16).
Ewangelia jest Dobrą Nowiną o zbawieniu w Jezusie Chrystusie. Jej poselstwo jest proklamowane całemu światu (Tyt 2,11-14). Wszędzie tam gdzie jest przyjmowana, wnosi pokój, błogosławieństwo i radość Bożą, daje nadzieję i pewność zbawienia, uaktywnia wierzących do pracy ewangelizacyjnej. Tak rozumiał to przeżywał ap. Paweł, który napisał: "Bo miłość Chrystusowa ogarnia nas, nas którzy doszliśmy do tego przekonania, że jeden za wszystkich umarł; a zatem wszyscy byli umarli. A umarł za wszystkich, aby ci, którzy żyją, już nie dla siebie samych żyli, lecz dla tego, który za nich umarł i został wzbudzony... Dlatego w miejsce Chrystusa poselstwo sprawujemy, jak gdyby przez nas Bóg upominał; w miejsce Chrystusa prosimy: Pojednajcie się z Bogiem! Albowiem On tego, który nie znał grzechu, za nas grzechem uczynił, abyśmy w Nim stali się sprawiedliwością Bożą" (2 Kor 5,14.20.21).
Ewangelia jest jednak również sądem dla wszystkich ludzi: tych, którzy ją przyjmują osądza do życia wiecznego, odrzucających skazuje na wieczną zgubę: "A jeśliby kto słuchał słów moich, a nie przestrzegał ich, Ja go nie sądzę; nie przyszedłem bowiem sądzić świata, ale świat zbawić. Kto mną gardzi i nie przyjmuje słów Moich, ma swego sędziego: Słowa, które głosiłem, sądzić go będą w dzień ostateczny" (Jan 12,47.48); "Kto uwierzy w Niego, nie będzie sądzony; kto zaś nie wierzy, już jest osądzony, że nie uwierzył w imię Jednorodzonego Syna Bożego" (Jan 3,18).

I. ZBAWIENIE DLA WSZYSTKICH BEZ WYJĄTKU

Bożym pragnieniem jest, "aby wszyscy ludzie byli zbawieni i do znajomości prawdy przyszli" (1 Tym 2,4). W Chrystusie, dzięki Jego świętemu życiu i niewinnej Ofierze. Bóg umożliwił powrót wszystkich zbłąkanym "marnotrawnym synom". On czeka na nas wszystkich tak, jak oczekiwał ojciec syna marnotrawnego - gotów przebaczyć wszystkie, nawet najcięższe grzechy i przestępstwa, jeśli je tylko wyznamy: "Choćby grzechy wasze były jak szkarłat, jak śnieg zbieleją; choć są czerwone jak karmazyn, staną się białe jak wełna" (czytaj: 1,15-20; Łk 15,17-24).
Od postawy każdego człowieka uzależniona jest jego sytuacja wobec Boga, i życie wieczne lub zguba wieczna. Świadczy o tym wiele przykładów, o których sprawozdaje Słowo Boże. Przekonują nas o tym wyraźne świadectwa biblijne. Sprawę swego wiecznego losu, powinieneś przemyśleć i Ty, Drogi Kursancie, i to w sposób ostateczny. Okazją po temu jest okoliczność ukończenia Kursu Biblijnego I i II stopnia. Otrzymałeś bowiem wystarczając a informację o Bogu i Bożej drodze zgotowanej dla Ciebie do Wieczności. Wprawdzie na drodze poznania jest jeszcze wiele wspaniałych prawd, lecz te, które poznałeś, są podstawowe - wystarczające "abyście wierzyli, że Jezus jest Chrystusem, Synem Boga, i abyście wierząc, mieli żywot w imieniu Jego" (Jan 20,31).
Tak, zbawienie jest dostępne dla wszystkich ludzi bez wyjątku. Dzisiaj jednak dla Ciebie, sprawą najważniejszą jest Twoje osobiste zbawienie. To sprawa, wobec której nie wolno Ci przejść obojętnie, podobnie jak nie wolno jej odłożyć na późniejszy, bardziej sprzyjający decyzji czas. Pamiętaj: Bóg mówi: "DZIŚ!" (Hbr 3,12-19). Aby utwierdzić się w prawdzie, że zbawienie jest naprawdę dostępne dla wszystkich ludzi, zwróćmy uwagę na poszczególne postacie przedstawione w Słowie Bożym:

1. Jezus oświadczył, że przyszedł do tych, którzy "potrzebują lekarza", czyli do grzeszników (czyt. Mt 9,9-13);

a. przyjął On szczerą skruchę jawnogrzesznicy (Łk 7,36-50);

b. uchronił przed śmiercią przerażoną cudzołożnicę (Jan 8,3-11);

c. skruszonego łotra zapewnił o zbawieniu (Łk 23,39-43);

d. odpuścił grzechy człowiekowi, który w następstwie grzechu został sparaliżowany,

a potem uzdrowił go z cielesnej niemocy /Mr 2,1-12/.
- We wszystkich tych przypadkach spełniła się Boża obietnica, mówiąca o przebaczeniu wszystkich, nawet najcięższych przestępstw i grzechów (por. Iz 1,18).

2. Chcąc ratować wszystkich, Jezus usiłował dotrzeć do nauczonych w Piśmie i faryzeuszy. Niestety, tylko niektórzy otwarli się na słowa Zbawiciela. Pozostałym Pan Jezus powiedział kiedyś: "Biada wam, zakonoznawcy, że pochwyciliście klucz poznania; sami nie weszliście, a tym, którzy chcieli wejść, zabroniliście!" (czyt. Łk 11,52):
- Jezus przyjął Nikodema, i pouczył go o tym, co jest najważniejsze dla zbawienia (Jan 3,1-21);
- Gdy przybył na gościnę do innego z faryzeuszy, wskazał czym jest miłosierdzie, i na czym polega miłość do Boga i ludzi (Łk 7,36-50);
- W wielu przypowieściach zwracał uwagę starszyzny żydowskiej na powagę czasu i zbliżający się sąd Boży (czyt. Łk 14,14-24; Mat 21,33-46);
- gromił zatwardziałych i groził im (Mt 23,1-39);
- a gdy niepoprawnym zapowiadał czas kary, płakał nad ich losem (Łk 19,41-44; Łk 13,34.35; 21,20-24).

3. Wszystkich, którzy poznali prawdę ale zaniedbywali swe duchowe życie, Jezus przestrzegał przed surowymi konsekwencjami takiej postawy. Mówił, że:
- ten kto słucha Jego słów, lecz nie czyni woli Bożej jest człowiekiem głupim, który może stracić swe zbawienie (Mt 7,21-27),
- zaś ten, kto świadomie, po poznaniu Bożej Prawdy, bluźni przeciwko niej, nie otrzyma przebaczenia grzechu (Mt 12,22-37).
Uwaga: Świadome i dobrowolne występowanie przeciw Bogu i Jego Prawdzie, zostało przez Jezusa zakwalifikowane jako grzech przeciwko Duchowi Świętemu - jedyny nieprzebaczalny grzech. Może to być - tak było w przypadku faryzeuszy (Mt 12,22-32) - świadome bluźnienie Bożej Prawdzie; może to też być świadome i dobrowolne trwanie w grzechu, mimo poznania woli Bożej (por. Hbr 6,4-8; 10,26-31). Jedyna, godna wierzącego postawa, została określona w Liście do Hebrajczyków 2,1-3; oraz w Liście do Filipian 2,12, a także we wzruszającej historii przełożonego celników, Zacheusza (czytaj: Łk 19,1-10)!

Przyjacielu!
Gdziekolwiek jesteś, w jakimkolwiek stanie cielesnym i duchowym się znajdujesz, posłuchaj wezwania Jezusa Chrystusa! On zna Cię, i bardzo Cię kocha! Tak samo, jak zna i miłuje Cię Bóg Ojciec (Jan 3,16; 1 Jana 4,8-10). On gotów jest przebaczyć wszystkie Twoje grzechy, niezależnie od tego jak są wielkie. Przyjdź do Niego. W szczerym żalu i skrusze wyznaj Mu swe przestępstwa, proś Go o przebaczenie, i o nowe serce, w którym zamieszka radość i pokój. Proś Go o nowe siły, potrzebne do skutecznej, zwycięskiej walki z grzechem i szatanem. Pamiętaj, że "wszystkim którzy Go przyjęli, dał moc aby się stali synami Bożymi, którzy... z Boga są narodzeni" (Jan 1,12.13).
Łaska Boża jest skuteczna nie tylko w przebaczeniu grzechów jakie popełniliśmy. Ona uzdalnia nas do walki z pokusami. Jeżeli więc problemem Twojego życia są nałogi i inne grzechy, których nie możesz zwyciężyć - oddaj i te sprawy w Jego święte, Ojcowskie dłonie! Uczyń to w modlitwie, i z wiarą oczekuj na Jego działanie. Podziel się Twymi problemami z ludźmi wierzącymi, ze Zborem Bożym, gdyż modlitwa innych wierzących jest bardzo pomocna - "wiele może szczera modlitwa sprawiedliwego" (Jak 5,16)!


II. "PRZYSZŁA GODZINA SĄDU JEGO!..."


W księdze Objawienia 14,6.7 w symboliczny sposób przedstawiono niezwykłe ważne poselstwo, skierowane do mieszkańców całej Ziemi: "...Bójcie się Boga i chwałę Mu dajcie, gdyż przyszła godzina sądu Jego...". Poselstwo to jest zwiastowane narodom pogańskim od dni apostolskich (dokładnie od chwili skierowania Ewangelii do pogan - czyt. DzAp 10,1-48; 11,1-18; por. DzAp 14,8-18). Symboliczny "Anioł" trzyma w ręce "Ewangelię Wieczną" - Ewangelię Bożej Łaski, ogłaszając ludom "godzinę Jego Sądu".

1. Prorocza zapowiedź i jej wypełnienie.

a. U Izajasza proroka w r. 42. i wersetach od 1. do 4. zapowiedziano, że gdy przyjdzie Mesjasz, "sąd narodom wyda" (BG); "ludom ogłosi prawo" (BW); "przyniesie narodom Prawo" (BT). - Zgodnie z proroctwem, nauka Mesjasza miała zawierać elementy prawne, jurydyczne, i sądownicze (por. Jan 5,22).

b. W Ewangelii Jezus najpierw oświadcza, że "nie przyszedł, aby sądzić świat, lecz aby świat zbawić" (Jan 3,17; 12,47),

c. a potem wyjaśnia, że w Czasie Łaski Ojciec nikogo nie sądzi (Jan 5,22), i że nie czyni tego także On sam (Jan 12,47). Natomiast ludzie sądzą się sami na podstawie swojego stosunku do Ewangelii:
(1) ci, którzy przyjmują Ewangelię, "przechodzą ze śmierci do życia" (Jan 5,24);
(2) a ci, którzy ją odrzucają, skazują się na śmierć (Jan 12,48; por. Jan 3,18).

d. Jak odbywa się ten sąd, Jezus opisał w innej Swej wypowiedzi (Jan 3,18-21);

e. I właśnie dlatego "Anioł" niosący Ewangelię Zbawienia (Obj 14,6,7), równocześnie ogłasza nastanie "godziny sądu Bożego"!

2. Niebezpieczeństwa.

a. Niebezpieczeństwo niedoceniania powagi "Sądu Ewangelii", Pan Jezus przedstawił Swemu narodowi (Łk 19,41-44; Jan 3,19-21);

b. Mówił o tym niebezpieczeństwie, szczególnie o ryzyku ospałości do wszystkich nas (Mt 7,21-27; por. Obj 1,3);

c. Ewangelia Łaski ma nas ćwiczyć w czynieniu dobra (Tyt 2,11-14), gdyż w przeciwnym razie możemy - nawet głosząc innym - sami zostać odrzuceni (1 Kor 9,24-27);

d. Ewangelia może się też stać wyrokiem potępienia, sprowadzającym nawet natychmiastową karę (DzAp 5,1-11; por. Hbr 4,12; 10,31).

e. Bóg oczekuje jednak, wciąż niezwykle miłujący i cierpliwy, na powrót "marnotrawnych synów" - na wszystkich tych, którzy usłyszą i przyjmą Jego wezwanie (1 Tym 2,4; 2 Ptr 3,9);

f. Jednak czas powoli się kończy - "dzień Pański przyjdzie jak złodziej w nocy" (2 Ptr 3,10); gdyż "o owym dniu i godzinie nie wie nikt..." (Mt 24,36; Mk 13,32);

g. A dlatego: "Czuwajcie, bo nie wiecie, której godziny Pan wasz przyjdzie!" (Mt 24,44).

3. Przestrogi z przeszłości.

a. Zniszczenie świata przedpotopowego dokonało się na skutek licznych grzechów (1 Mjż 6,5.11.12), i ukierunkowania żyjących wówczas ludzi wyłącznie na sprawy materialne (Mt 24,37-39). Zniszczenie dokonało się też na skutek ogólnej niewiary w Boże słowo (2 Ptr 2,5; 3,3-6), kontrastującej żywo z wiarą jedynego sprawiedliwego - Noego (Hbr 11,7);

b. Podobnie zniszczenie Sodomy i Gomory, dwóch dumnych i grzesznych miast, a w liczbie ich mieszkańców również żona Lota, świadczą o konieczności czujności, i życia w bliskim kontakcie z Bogiem (2 Ptr 2,6-8; por. 1 Mjż 13,13; Łk 17,28-30);
(1) Niewiara tamtych ludzi była tak wielka, że przyszli zięciowie Lota, których on ostrzegał przed zagładą sądzili, "że Lot żartuje" (1 Mjż 19,14);

c. Dzisiejszy czas, a także mentalność współczesnych ludzi, podobne są do tamtych tak odległych epok i ludzi, którzy w nich żyli (Łk 17,26-37). A zatem i niebezpieczeństwo jest tego samego rodzaju, i potrzebna jest podobna wiara bohaterów Bożych, zwyciężających w Imieniu Najwyższego. O to właśnie apeluje do nas Bóg w swoim Słowie (Łk 21,25-36).

Zakończenie: Wobec Boga nie można zajmować postawy neutralnej, Można się opowiedzieć albo za Nim, albo przeciw Niemu. Tak, jak są tylko dwie drogi: szeroka, która wiedzie na zatracenie, i wąska, która prowadzi do żywota; tak jak będą tylko dwie grupy na sądzie - "owce" po prawicy, a "kozły" po lewicy (Mt 25,31-46)! Pośredniej drogi po prostu nie ma.
Dlatego dzisiaj rozważ dobrze, po której stoisz stronie. Od tej decyzji zależy wszystko. Jeśli nie chcesz w rozpaczy rwać włosów z głowy i wołać: "Góry, pagórki, zakryjcie nas przed gniewem Tego, który siedzi na stolicy..." (Obj 6,15-17), jeśli nie chcesz stwierdzić z przerażeniem: "Przeminęło żniwo, skończyło się lato, a myśmy nie wybawieni!" (Jer 8,20) - przyjdź dzisiaj do Boga i oddaj Mu siebie samego! Życzymy Ci, abyś dniu ostatnim mógł wraz ze zbawionymi dziećmi Bożymi, zawołać: "Oto nasz Bóg! Ten, które mu zaufaliśmy, że nas wybawi; to Pan, któremu zaufaliśmy. Weselmy i radujmy się z Jego zbawienia!" (Iz 25,9)!

Bóg niechaj Cię błogosławi!

ARKUSZ ZWROTNY - Lekcja: 12/II


Pytanie 1:
Z jakich świadectw biblijnych wynika, że wszyscy ludzie, którzy tylko zechcą i przyjdą w skrusze do Boga, mogą otrzymać zbawienie?
Pytanie 2:
W jakim sensie Ewangelia Łaski, jest zarazem Ewangelią Sądu dla ludzkości?
Pytanie 3:
Jak niebezpieczny jest brak zdecydowania, by oddać swe życie Bogu i czynić Jego wolę?
Pytanie 4:
Co jeszcze wstrzymuje Cię, abyś się oddał swemu Bogu?