Lekcja 27 - SŁUŻBA Z MAJĘTNOŚCI


Wstęp:

Jednym ze szczególnych znaków ostatnich dni tego Starego Świata, jest nadmierna troska o dobra materialne, która często zagłusza głos Boga w sercu i czyni wierzących obojętnymi na sprawy zbawienia. Zbawiciel udzielił w tej sprawie znamiennego ostrzeżenia (czytaj: Łk 21,34.35). Dobra materialne, na równi z innymi Bożymi darami, mogą się stać błogosławieństwem, jeśli będą używane właściwie to jest oprócz służenia nam samym, oddane zostaną dla rozwoju dzieła zwiastowania Ewangelii Łaski Bożej, ludziom ginącym w tym świecie. Bóg i w tej sprawie udzielił nam Swych mądrych rad.


I. WSZELKA WŁASNOŚĆ, JEST DAREM BOGA

1. Bóg jest Stwórcą i Władcą wszystkiego (Ps 24,1; 50,10-12; por. DzAp 17,25-28).

2. W natchnionych słowach, wyraził to dobitnie mąż Boży, Dawid, przy okazji składania darów na budowę świątyni w Izraelu (1 Krn 29,10-18);

a. Od Boga pochodzi nasze życie, On wspiera nasze zdrowie, daje człowiekowi możność pracy i pomnażania dóbr. On sprawia, że sprzyja nam los i dba o nasze codzienne zadowolenie (Kazn. Sal. 5,18; por. Przyp. Sal. 30,7-9);

b. Czyż nie jest słusznym, aby nie tylko wysławiać Go za te dary, lecz - podobnie jak Dawid i lud Izraelski - służyć dziełu Bożemu częścią naszej własności (5 Mjż 8,18)?

3. Naród Boży znał zasadę, która została wydana przez Boga w sprawie ofiarności - zasadę dziesięciny:

a. wiedział o niej Abraham i złożył Melchisedekowi dziesięcinę ze wszystkiego (1 Mjż 14,18-20; por. Hbr 7,1.2);

b. uznając Boga za Pana w swym życiu, obietnicę składania dziesięciny złożył patriarcha Jakub (1 Mjż 28,20-22);

c. kiedy Izrael powstał jako naród, i kiedy wszystkie swe sprawy układał według polecenia Bożego, Pan Bóg przypomniał im, że dziesiąta część wszystkiego co posiadają stanowi Jego własność (3 Mjż 27,30-32).

4. Dziesięcina w Izraelu oddawana była Lewitom, którzy usługiwali w świątyni i nie trudnili się pracą zarobkową - nie otrzymywali też działu ziemi (4 Mjż 18,20.21).

UWAGA: Dziesięcina należna jest Bogu na tej samej zasadzie, jak czynsz dzierżawny właścicielowi; Bóg jest właścicielem wszystkiego (Ps 24,1; 5 Mjż 8,18). Bóg jest właścicielem wszystkiego (Ps 24,1; 5 Mjż 8,18). Użytkując dane nam dobra, odczuwamy głęboką zależność od naszego Dobroczyńcy - Boga.

 
II. DZIEŁO POWIERZONE LUDZIOM

1 Jezus uczył, że oddawanie dziesięciny jest moralnym obowiązkiem, jedną z powinności, które winniśmy spełniać (Mat 23,23).

UWAGA:

Jezus nie potępił faryzeuszy za oddawanie dziesięciny, gdyż sam oświadczył "to mieliście czynić: (Mt 23,23); napiętnował natomiast ich brak wiary, sprawiedliwości i miłosierdzia.

2. Dzieło Boże w czasach Starego Przymierza było finansowane przez ludzi: przez oddawane przez nich dziesięciny (4 Mjż 18,21). Ta sama zasada jest aktualna nadal i aż do końca (1 Kor 9,7-14; por. Flp 4,15-18);

a. Jezus również korzystał z dóbr materialnych ludzi, którzy słuchali Jego nauki (Łk 8,1-3),

b. Apostoł Paweł w swej pracy misyjnej i duszpasterskiej korzystał z ofiarności zborów (Flp 4,15-18; 2 Kor 11,7-9);

c. Pozostali apostołowie, idąc z poselstwem Ewangelii, nie pracowali zawodowo. Korzystali oni z ofiarności wierzących, co zresztą było zgodne z wolą Bożą i wcześniej nakazane w Zakonie (1 Kor 9,4-14; por. Mt 10,7-10);

UWAGA
:

Bóg jest Bogiem porządku (1 Kor 14,33.40). Jego Plan Zbawienia został przygotowany w najdrobniejszych szczegółach już przed założeniem świata (por. 1 Ptr 1,20; Ef 1,4.5 Rz 8,28-30; Obj 13,8; 17,8; 2 Tym 2,19; DzAp 15,18).

W czasach Starego Przymierza Plan Boży realizowany był poprzez służbę w ziemskiej świątyni kapłanów usługujących według porządku Aarona. Aby dzieło to prowadzić, Bóg wyznaczył grupę ludzi, którzy cały swój czas poświęcili temu zadaniu. Na ich utrzymanie przeznaczył dziesięciny składane przez naród izraelski.

W czasach Nowego Przymierza Plan Boży realizuje się przez zwiastowania Ewangelii ludziom. Również do tej pracy Bóg powołał ludzi, którzy cały swój czas oddają Ewangelii. Na ich utrzymanie, oraz na zaspokojenie innych potrzeb Kościoła, takich jak nabywanie sal zgromadzeń i ich utrzymanie, podróże misyjne, wydawanie literatury religijnej, troskę o ubogich Kościoła itd. itp., Bóg przeznaczył dziesięciny składane przez wiernych.

3. Jedną z głównych trosk Kościoła, ma być troska o ubogich, oraz osoby znajdujące się w potrzebach losowych (Mt 25,32-45; DzAp 11,26,30; Gal 2,10).

4. Zbór apostolski w Jerozolimie jest dowodem tego, że prawdziwe i z Boga narodzony człowiek, który oddał Bogu serce, z radością oddaje też dar z swej majętności (DzAp 2,41-47; 4,32-37);

 

III. OCHOTNEGO DAWCĘ BÓG MIŁUJE

1. Kiedykolwiek lud Boży zaniedbywał się w składaniu darów i dziesięcin na Dzieło Boże, Pan gniewał się. Nie zmuszał jednak nikogo do ofiarności. lecz odwoływał się do ich uczuć i umysłu wzywając, aby uczynili doświadczenie z Bogiem w tej sprawie (Mal 3,7-12).

a. doświadczenie to miało ich nauczyć, że w naszym życiu naprawdę wszystko zależy od Bożego błogosławieństwa (5 Mjż 8,18; por. 1 Krn 29,10-18.)

2. Zbory Macedońskie słynęły w Kościele Bożym pierwszego wieku z miłości do Boga i do współwierzących. Praktycznym wyrazem tego była wierność w składaniu darów (2 Kor 8,5);

a) ap. Paweł, radując się z tego, taką samą postawę zaleca wszystkim innym (2 Kor 8,6-12);

b) ten sam apostoł porządkował też zasady ofiarności na rzecz ubogich (2 Kor 9,1-5).

3. Ogólna zasada, która ma rządzić wszelką ofiarnością brzmi: "ochotnego dawcę Bóg miłuje"

a. Bóg obiecał swoje błogosławieństwo poświęconym i ofiarnym (2 Kor 9,8-11; por. Mal 3,10-12),

b. w następstwie ofiarności pomnaża się Boża chwała (2 Kor 9,12-15),

4. Praktyczne rady mężów Bożych:

a. Salomona (Przyp. Sal. 3,9),

b. ap. Pawła (1 Kor 16,1-3),

UWAGA:

Oddzielenie dziesiątej części naszych dochodów, jakie winniśmy Bogu, powinno nastąpić najpierw. Reszta - dziewięć części - błogosławiona przez Pana, zaspokoi wszystkie nasze potrzeby.

5. Jeszcze jeden przykład:

a. Abraham składający dziesięcinę Melchisedekowi, jest wzorem wszystkich, którzy są sługami Boga w Nowym Przymierzu, w którym Najwyższym Kapłanem według porządku Melchisedeka, jest nasz Pan, Jezus Chrystus (Hbr 7,1-8; por. Gal 3,26-29).


ARKUSZ ZWROTNY - Lekcja 27


Pytanie 1: Jak wielka jest nasza zależność od Boga ?

Pytanie 2: Jak finansuje Bóg Dzieło Zbawienia, realizowane w trudnych ziemskich warunkach ?

Pytanie 3: Czego uczy nas Bóg przez proroka Melchisedeka w r. 3,7-12 ?