Lekcja 4 - DUCH ŚWIĘTY


Wstęp:

Jezus Chrystus dokończył Dzieła Pojednania i odszedł do Swego Ojca. Przedtem jednak dał Swym uczniom obietnicę zesłania Ducha Świętego - "Mocy z wysokości" (Łk 24,49).

I. ISTOTA I ZNACZENIE DUCHA ŚWIĘTEGO

1. Duch Święty jest Mocą Najwyższego Boga (Łk 24,49).

Uwaga: "Duch, Duch Boży, Duch Święty - hebr. termin ruach, który LXX oddaje przez grec. pneuma, oznacza powiew powietrza (Iz 57,13), wiatr (Rodz 8,1), burzę (Jer 13,24). W tym ostatnim znaczeniu ruach występuje głównie w Jer. i Ps. Kolejne znaczenie wprowadzono z obserwacji burzy, a więc oznacza ono siłę lub potęgę, która stoi w służbie Boga (Wj 14,21), lub wprost Jego twórczą moc (Rodz 1,2) stwarzającą i napełniającą świat (Mdr 1,7). Tę Bożą moc czynną w dziele stworzenia utożsamiano z życiodajną siłą (Rodz 45,27), wychodzącą od Boga (Iz 42,1) i wnikającą w człowieka w formie tchnienia (Rodz 7,22). W ten sposób Duch - ruach stawał się łącznikiem pomiędzy Bogiem a stworzeniem. Życie ludzkie pochodzi od Boga, a życiodajne Boże tchnienie, trwające permanentnie w człowieku i umożliwiające mu zbliżenie się do Boga, wyróżnia go spośród pozostałych dzieł Bożych. Stary Testament wyraźnie mówi o Duchu Pana, przez którego Bóg działa w świecie. Działanie Ducha w historii rodzaju ludzkiego określano początkowo jako rzecz nadzwyczajną, występującą sporadycznie, później charakter nadzwyczajności nabrał cech trwałości (Pwt 34,9), głównie w charyzmacie prorockim (Ps 51,13), sprawiającym, że prorocy głosili wolę Bożą (Za 7,12). W okresie niewoli babilońskiej zrodziła się wśród pobożnych Izraelitów tęsknota za otrzymaniem darów Ducha, związanych z nadejściem czasów mesjańskich (Iz 11,2). Trudno określić, czy i w jakim stopniu Duch w Starym Testamencie nosi cechy osoby. W początkowej fazie nauczania o Duchu Bożym chodziło raczej o wyrażenie mocy i siły Bożej. W tekstach, w których Duchowi przypisuje się przymioty ludzkie, idzie o plastyczne uzmysłowienie wszechmocy działalności Boga." (Słownik Biblijny O.Hugolin Langkammer Ofm - Wyd. Katowice 1984 rok).

2. Księga Objawienia informuje nas, że Duch Święty pochodzi od Boga Ojca i Pana Jezusa Chrystusa (Obj 4,1-5; 5,6).

3. Bóg mocą Swoją (Duchem Swoim) dokonał dzieła stworzenia (1 Mjż 1,1.2; Ps 33,6.9; Kol 1,15.16; Iz 33,4).

4. Bóg mocą i mądrością Swoją przyoblekł wybranych ludzi od dawnych czasów (5 Mjż 34,9; Sędz 6,34; 1 Sam 16,13).

5. Pod natchnieniem Ducha Świętego spisywane były wszystkie księgi Pisma Świętego (2 Ptr 1,21).

6. Zgodnie ze świadectwem proroków, Mesjasz Chrystus Jezus został do Swego dzieła wyposażony Duchem Świętym (Iz 61,1; Łk 4,18; por. Jan 1,32-34);

a) Jezus został wyposażony pełnią Ducha Świętego ("siedem duchów", to symbol doskonałości i pełni Ducha Świętego - Iz 11,1.2; por. Obj 4,5; 5,6).

II. OBIETNICA ZESŁANIA DUCHA ŚWIĘTEGO "NA WSZELKIE CIAŁO"

1. W czasach apostolskich miało się spełnić starotestamentowe proroctwo Joela o wylaniu Ducha Świętego "na wszelkie ciało" (Joel 2,28.29).

2. Zgodnie z proroctwem Joela, Jezus Chrystus zapowiedział, że każdy szczerze wierzący otrzyma Ducha Świętego (Jan 7,37-39).

Uwaga: Ze słów wiersza 39 wynika, że zesłanie Ducha Świętego miało nastąpić po "uwielbieniu Syna Człowieczego", tj. po dokonaniu i dokończeniu przez Jezusa Chrystusa dzieła Pojednania, kiedy Zbawiciel odszedł do Ojca i uwielbiony (Flp 2,9-11), zasiadł "na prawicy Majestatu" (Hbr 1.3). Potwierdził to ap. Piotr w dniu Pięćdziesiątnicy: "Wywyższony tedy prawicą Bożą i otrzymawszy od Ojca obietnicę Ducha Świętego, sprawił to, co wy teraz widzicie i słyszycie" (DzAp 2,33 NP).

3. Napełnienie Duchem Świętym - chrzest Duchem Świętym - jest integralną częścią dzieła zbawienia w nas (Jan 3,1-6; por. Mt 3,11).

4. Bez Ducha Świętego człowiek jest słaby duchowo, brak mu odwagi i zdecydowania. Dlatego Jezus Chrystus nakazał uczniom, aby nie rozpoczynali dzieła głoszenia Ewangelii, dopóki nie zostaną wyposażeni "mocą z wysokości" (Łk 24,49; por. Jan 20,19)

5. Gdy apostołowie otrzymali Ducha Świętego, sytuacja zmieniła się radykalnie; z mocą i odwagą głosili Słowo Boże (DzAp 2,1-4; 14-40; 6,8-10).

III. DZIAŁALNOŚĆ DUCHA ŚWIĘTEGO

1. Trzy zasadnicze kierunki działania Ducha Świętego, to:

a) Przekonywanie o grzechu (Jan 16,8.9).

1) "Że nie uwierzyli we mnie" - mówi Jezus Chrystus. Klasyczny przykład tego działania Ducha Świętego, znajdujemy w dniu Pięćdziesiątnicy, gdy Piotr, przemawiający w mocy Ducha, przekonał o grzechu słuchających go Żydów, tak iż "przerażeni na sercu zaczęli pytać: co mamy czynić?!..." (DzAp 2,37).

2) Tego przeobrażenia nie dokonał Piotr, lecz sprawił je potężnie działający Duch Pański!

3) Przekonywanie o grzechu trwa przez cały Czas Łaski. Gdziekolwiek ktoś szczerze się nawraca do Boga, tam czynny i skuteczny jest Duch Święty.

4) Jezus Chrystus przyrównał Ducha Świętego do życiodajnej wody (Jan 7,37-39). Gdzie nie ma tej "Wody", tam nie może istnieć żadne życie duchowe!

b) Przekonywanie o sprawiedliwości (Jan 16,8.10).

1) "Że do Ojca mego idę i już Mnie więcej nie ujrzycie". Wylanie Ducha Świętego nastąpiło wówczas, gdy Pan Jezus został uwielbiony i wywyższony (Jan 7,39; DzAp 2,33), co oznaczało, że Ojciec uznał sprawiedliwość Syna i gotów jest przez Niego usprawiedliwić wszystkich szczerze pokutujących (Rz 3,21-26 por. 1 Kor 1,31).

2) Gdy Duch Święty przekona człowieka o jego grzechu (Rz 5,12) i ukaże mu całą nędzę jego własnych, ludzkich usiłowań, by stać się sprawiedliwym (Iz 64,6), kieruje uwagę pokutującego na usprawiedliwienie przez wiarę w krwi Zbawiciela, który pokonał grzech w ciele (Rz 8,3; Ptr 2,22), a składając ofiarę za nasze grzechy, zgładził je (1 Ptr 2,24; Hbr 9,26) i stał się naszą Sprawiedliwością (1 Kor 1,30.31; por. Jer 23,6).

3) "Co mamy czynić? - pytali przekonani o swych grzechach Żydzi. Odpowiedź, jakiej przez usta Piotra udzielił Duch Boży, brzmiała: "Upamiętajcie się, i niech każdy z was da się ochrzcić w imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów..."

4) Przez cały Czas Łaski Duch Święty stara się przekonać ludzi o grzechu, by następnie prowadzić skruszonych do Sprawiedliwego - Chrystusa (Jer 23,6), dzięki czemu żyć będą wiecznie (Jan 3,16; DzAp 4,12).

c) Przekonywanie o sądzie (Jan 16,8.11)

1) "Iż książę świata tego już jest osądzony". Duch Święty ukazuje najpierw człowiekowi jego grzeszny stan ("przekonywanie o grzechu"), następnie prowadzi go do usprawiedliwienia w krwi Jezusa Chrystusa ("przekonywanie o sprawiedliwości"). Równocześnie nie ukrywa prawdy, że grzech i zło znajdą straszna zapłatę pomsty i zginą na wieki, tak jak zginie już osądzony "książę tego świata" - szatan!

2) Ewangelia jest nie tylko "Radosną Nowiną", lecz zarazem wielką przestrogą dla ludzi niepokutujących. Ostrzega ona, że szatan już jest osądzony (Jan 12,31; Łk 10,18; por. 12,7-10.12), a wraz z nim osądzeni są wszyscy, którzy nie pokutują (Jan 3,18; 12,47.48; por. Obj 21,27).

3) Przez Ducha Świętego objawił całą grozę Sądu Ostatecznego i beznadziejne położenie niepobożnych (2 Kor 5,10.11; Rz 14,12; Mt 25,31-46). W ten sposób chce on wstrząsnąć ludźmi, zatrzymać ich na drodze grzechu, doprowadzić do Chrystusa (por. Judy 23).

Uwaga: Namiestnik rzymski, Feliks, miał przywilej słyszeć Ewangelię zwiastowaną przez ap. Pawła. Sługa Pański przemawiał o "sprawiedliwości i o powściągliwości, i o przyszłym sądzie", wzywając do obrania drogi zbawienia. Słuchającego Feliksa ogarnął lęk. Ujrzał siebie takim, jakim widzi go Bóg. Została mu ukazana droga sprawiedliwości i szczęścia w Bogu. Równocześnie apostoł nie oszczędzał mu wizji przyszłego sądu. Wszystko to przeniknęło do jego świadomości. Duch Święty dotknął się jego serca. Ale namiestnik zbyt umiłował swój własny styl życia. Lękając się dalszych słów sługi Bożego, lękając się odpowiedzialności za słyszane poselstwo, rzekł prędko: "Już teraz odejdź, a gdy czas upatrzę, każę cię zawołać" (DzAp 24,24.25). Nie czytamy jednak, by stało się to kiedykolwiek; aby Feliks znów słuchał Ewangelii i przyjął ją. Szatan zawsze mówi "jutro", ale Bóg nawołuje do nawracania się "dziś"! (Hbr 4,7).

2. Środki i metody działania Ducha Świętego

a) Jezus Chrystus mówił, że Duch Święty działa często niezauważalnie, podobnie jak wiatr (Jan 3,8).

1) Jest to działanie na myśli i uczucia człowieka, które Duch Święty przeobraża i zmienia - na co oczywiście człowiek musi wyrazić zgodę (Rz 12,2; Ef 4,30);

2) Działa On poprzez Słowo Boże, które zostało nazwane "Mieczem Ducha" (Ef 6,17; Hbr 4,12);

3) Działa napominając poprzez różne, czasami tragiczne wydarzenia, które mają wstrząsnąć świadomością i sumieniem, i skłonić do wyciągnięcia właściwych wniosków (DzAp 5,1-11; por. Łk 13,1-5).

4) Duch Święty wzrusza serca, przedstawiając wielką Bożą miłość poświęcenia Chrystusowego dla nas (Jan 3,16; Flp 2,6-8; Łk 23,39-65; 2 Kor 5,14.15);

5) On mówi również o wspaniałości Królestwa Bożego, o przywilejach ludu Bożego w czasie teraźniejszym i przyszłym (1 Kor 15,50-54; 1 Jana 3,1.2; Obj 21,1-5).

3. Skutki działalności Ducha Świętego

a) Duch Święty daje wierzącemu pokój i głęboką świadomość tego, że jest on dzieckiem Bożym (Rz 8,14-16);

b) Można się też sprzeciwić działaniu Ducha Świętego, zasmucić Go, a tym samym stracić szansę zbawienia (Ef 4,30; Mt 12,31.32; por. DzAp 7,51-54).

ZAKOŃCZENIE: Każdy człowiek staje w swym życiu przed szansą zbawienia; na każdego przychodzi jego "dzień nawiedzenia". Błogosławiony, który daną sobie szansę wykorzysta. Żydzi nie poznali czasu swego nawiedzenia (Łk 19,44) i tylko niewielka ich część osiągnęła zbawienie, którego byli tacy bliscy.

CZY TY POZWOLISZ DZIAŁAĆ W SWYM SERCU DUCHOWI ŚWIĘTEMU?

ARKUSZ ZWROTNY - Lekcja 4.


Pytanie 1. Od kogo pochodzi Duch Święty (Obj 4,5; 5,6) ?

Pytanie 2. Jaki był udział Ducha Świętego Bożego w powstaniu Pisma Świętego (2 Ptr 1,21) ?

Pytanie 3. Co otrzymał Chrystus Pan, aby mógł dokonać dzieła do którego został powołany (Iz 11,1.2; Łk 4,16-18) ?

Pytanie 4. Jakie proroctwo spełniło się w pięćdziesiątym dniu po zmartwychwstaniu Chrystusa Pana ?

Pytanie 5. Scharakteryzuj krótko trojaką działalność Ducha Świętego;

a) przekonywanie o grzechu;


b) przekonywanie o sprawiedliwości;

c) przekonywanie o sądzie.

Pytanie 6. Za pomocą jakich metod i środków Duch Święty działa na serce człowieka ?